Overdenking
Overdenking “januari 2012”
Tachtig jarige herders dagen over het algemeen geen farao’s uit… maar zeg dat maar niet tegen Mozes.
Herders in de pupertijd binden over het algemeen niet de strijd aan met reuzen… maar zeg dat maar niet tegen David.
Herders in de nachtdienst horen meestal geen engelen zingen. Het gebeurt niet zo vaak dat ze God zien in een stal… maar zeg dat maar niet tegen de herders uit Betlehem.
Los van het weekend, telt de (werk-)week 120 uren. 40 uur werken, 40 uur slapen en ook nog 40 uur voor andere dingen. Stel dat we van die laatste 40 uren nou eens minimaal 10% (de tienden des Heren?) aan het DOEN voor de Heer zullen besteden (dat is dus buiten het weekend om), wat zou dat mooi zijn en de schouders ontlasten van de mensen die dag-in-dag-uit zich inspannen voor het werk van de Heer.
Slechts 4 uur per week bezig zijn met “belijden - is – doen”, een minimaal antwoord op alles wat de Heer voor ons heeft gedaan ???!!!
Overdenking “juni 2011”
...en wanneer het gezaaid is , komt het op, en maakt grote takken zodat de vogels
in zijn schaduw kunnen nestelen.... , naar math 4 vers 32
Een zaadje...
Ik zeg het nogal eens bij het uitspreken van de zegen aan het einde van de dienst.
Deel er van uit...
Wat niet betekent dat je het met bakken kwijt kunt .
Soms lijkt het alsof er niemand op zit te wachten....
Wat je wel kunt doen is het als zaadjes laten vallen, uitstrooien.
Bijna onmerkbaar.
Zaai een woord van liefde, van begrip.
Een werknemer krijgt een compliment.
Een echtgenote ( zomaar ) een bos bloemen
Een taart wordt gebakken en naar de buren gebracht.
Het winkelmeisje bedankt voor de fijne bediening.
............................................................................. ?
............................................................................. ?
............................................................................. ?
(men neme een pen, en vul wat persoonlijke voornemens in)
Met dit zaaien is het net als met het zaaien van bonen .
Je weet niet hoe, waarom het werkt: je ziet het wel.
Onderschat de kracht van een zaadje niet......
Onderstaand de overdenkingen van de afgelopen periode. Voor als je/u eens rustig wilt terugkijken en overdenken ......
Overdenking “februari 2012”
“Geen andere Naam (Handelingen 4:12)”
De beschrijving van het leven van de eerste christelijke gemeenten vinden we in het Bijbelboek “Handelingen van de apostelen”. Eigenlijk zou “Handelingen van de Heilige Geest’ een betere benaming zijn. Want als er iets opvalt in dit dynamische boek dan is het wel dat er vanaf de Pinksterdag een grote beweging op gang komt. Steeds lezen we hoe de Heilige Geest grote vrijmoedigheid geeft om te getuigen van de opgestane Heer en ook hoe de Geest mensen aanraakt en tot geloof brengt.
Ook de inhoud van de Boodschap is helder. Het gaat om de gekruisigde Heer die door God is opgewekt uit de dood (Hand.4:10) en niemand anders. Zijn naam is de enige die redding biedt, zegt de NBV vertaling. De NBG vertaling zegt het nog stelliger. Er is geen andere naam waardoor wij behouden moeten worden. En die naam is het ook die de gelovigen samenbindt. Want verschillen waren er genoeg. Denk maar aan die gemeente in Antiochië (Hand.11). Een gemeente bestaand uit Joden en Grieken. Joden, die, neem het ze eens kwalijk, de besnijdenis zo belangrijk vonden, en de sabbat en de spijswetten. En die onbesneden Grieken die gewoon zeven dagen in de week de winkel open hadden en gerust alles aten wat in de slagerij te koop was. Wat een verschillen. Daar vallen de verschillen binnen onze gemeenten bij in het niet.
Maar dan blijft natuurlijk wel de vraag wat het geheim van die gemeente is dat ze het toch samen uithouden. En soms kun je dat nog beter vragen aan een buitenstaander dan aan een insider. Nu, die buitenstaanders in Antiochië hadden het in de gaten. We noemen die mensen van die gemeente ‘christenen’ (Hand.11:26). Want met al hun verschillen is dat wel de grote overeenkomst. Men zat niet met elkaar te kissebissen over voedselvoorschriften en regeltjes rondom de rustdag. Het waren christenen, Christus-mensen.
Iedere keer als je mensen uit die kerk tegenkwam dan was Hij het waar ze vol van waren. Ze hadden die verandering ervaring. Het verschil tussen een leven zonder Christus en het leven met Christus. En dat bond zo ongelooflijk samen. “Oké, we zijn verschillend, maar jij bent van Jezus en ik ben van Jezus. Halleluja, Prijs de Heer!” Die gemeente houdt ons vandaag een spiegel voor. Hoe gaan wij om met verschillen in de gemeente? En wat maakt dat men in Antiochië er wel mee wist om te gaan? Juist, de ene Naam, de Naam van Jezus. Daar waren ze het roerend over eens: Er is geen andere Naam waardoor we behouden moeten worden!
Zullen we ons voor het nieuwe jaar 2012 voornemen om ons vooral te richten op Hem die ons samenbindt?!
Br. Peter Hartkamp
Overdenking “januari 2012”
DE TIJD VLIEGT Dat hoor je mensen zeggen. En ze bedoelen: het gaat allemaal zo snel. Voor je het weet sta je weer oliebollen te bakken op de grens van een jaar.
Tijdsbeleving is een vreemd verschijnsel. Wachten bij de dokter duurt lang. Een gezellige avond is vlug voorbij. ‘onze God schiep wel de tijd, maar niet de haast’. En de profeet Jesaja zegt in hoofdstuk 28 vers 16 (NBG) ‘hij die gelooft, haast niet’. Een vaak geciteerd vers om ons tot rust te sommeren.
’t Zou meer dan een goed voornemen zijn om ons in 2012 niet op te laten jagen. Ons ook niet mee te laten sleuren met de stroom van de tijd.Misschien moet je daarvoor wat bewuster gaan leven en keuzes durven maken. Je moet ook een streep in je agenda willen zetten en niet overal een meedoen.
Het nieuwe jaar is een jaar met extra tijd. Het schrikkeljaar 2012 levert ons 24 extra uren op. Dat is dus een meevaller in tijd. Daar moet u niemand anders over laten beschikken.
Ga op 29 februari iets doen wat u altijd al graag hebt willen doen. Of……spreidt dat 24 uur over het hele jaar uit.24 uur om stil te zijn voor God = stille tijd. Wat een rust moet dat geven. Wat een energie.
De zondag helpt ons om te onthaasten. We hoeven even niet, wat alle andere dagen vanzelfsprekend is. Een cadeautje van onze Schepper. Iets om Hem dankbaar voor te zijn.
Voor elke premier die zo’n dag zou verzinnen ging de vlag uit. Voor onze God dan niet?
Wees stil voor het aangezicht van God
want heilig is de Heer
---------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
Overdenking “december 2011”
De stilte doorbroken (Lukas 1:1-38)
De periode tussen het Oude Testament en het Nieuwe Testament wordt wel de intertestamentaire periode genoemd. In deze periode van ruim 400 jaar zijn er geen bijbelboeken geschreven. Het is stil geworden. Gods spreken lijkt wel voorbij. Maar onder het Joodse volk waren er velen die vol verwachting uitkeken naar de vervulling van Gods beloften.
Zo ook de oude Zacharias (zijn naam betekent ‘de Here gedenkt’) en Elisabet, de aanstaande ouders van Johannes de Doper. Lukas omschrijft dit oude kinderloze echtpaar als rechtvaardig voor God en levend naar alle geboden en eisen des Heren (Luk.1:6). Het is dan ook niet verwonderlijk dat God juist bij deze beide oude mensen de stilte doorbreekt.
Zacharias en Elisabet krijgen uit de mond van de engel Gabriël te horen dat zij de ouders zullen worden van een profeet die zal optreden in de geest en de kracht van Elia om de harten der vaderen te keren tot de kinderen (Luk.1:17). Hier wordt Maleachi 4:5,6 geciteerd. De allerlaatste verzen van het Oude Testament. De belofte die daar gedaan werd komt hier in vervulling. En inderdaad raakt de oude Elisabet, die haar hele leven kinderloos was, zwanger van een zoon. Na 400 jaar stilte laat God weer van zich horen. Johannes (zijn naam betekent ‘God is genadig’) mag de voorloper van de Messias gaan worden.
Zo ook de oude Zacharias (zijn naam betekent ‘de Here gedenkt’) en Elisabet, de aanstaande ouders van Johannes de Doper. Lukas omschrijft dit oude kinderloze echtpaar als rechtvaardig voor God en levend naar alle geboden en eisen des Heren (Luk.1:6). Het is dan ook niet verwonderlijk dat God juist bij deze beide oude mensen de stilte doorbreekt.
Zacharias en Elisabet krijgen uit de mond van de engel Gabriël te horen dat zij de ouders zullen worden van een profeet die zal optreden in de geest en de kracht van Elia om de harten der vaderen te keren tot de kinderen (Luk.1:17). Hier wordt Maleachi 4:5,6 geciteerd. De allerlaatste verzen van het Oude Testament. De belofte die daar gedaan werd komt hier in vervulling. En inderdaad raakt de oude Elisabet, die haar hele leven kinderloos was, zwanger van een zoon. Na 400 jaar stilte laat God weer van zich horen. Johannes (zijn naam betekent ‘God is genadig’) mag de voorloper van de Messias gaan worden.
Zes maanden later mag Gabriël opnieuw een kind aankondigen. Nu niet in de tempel zoals bij de priester Zacharias, maar in een klein dorpje, Nazaret. Hij kwam bij een eenvoudig Joods meisje Maria (dat is de Griekse vorm van de Hebreeuwse naam Mirjam). Deze jonge vrouw was ondertrouwd met een timmerman, Jozef, een nakomeling van koning David. De geboorteaankondiging van Johannes was al wonderlijk, twee oude mensen, krijgen alsnog een kind, maar de aankondiging van Jezus’ geboorte was nog wonderlijker. Deze jonge vrouw die nooit omgang heeft gehad met een man zal zwanger worden. Tegenwoordig wordt dit door velen als een onmogelijkheid gezien, maar als Jezus werkelijk is wie de bijbel zegt, God zelf in mensengedaante, dan is het toch ook niet voor de hand liggend dat Hij geboren zal worden uit twee zondige mensen. En was het niet zo dat de profeet Jesaja al had aangekondigd dat er een maagd zwanger zal worden en een zoon baren (Jesaja 7:14, Matt.1:23). En als we nog verder terug gaan in de tijd, de tijd van Adam en Eva, dan horen we de Here God zelf zeggen dat er vijandschap komt tussen het zaad van de slang en het zaad van Eva. En Eva’s zaad zal de slang de kop vermorzelen (Gen.3:15). Omdat het heel ongebruikelijk is om over het zaad van een vrouw te spreken, normaal gesproken hebben we het over het zaad van een man, zien veel bijbeluitleggers hier al een heenwijzing naar de maagdelijke geboorte. Onze Heiland werd geboren uit een vrouw zonder tussenkomst van een man. En Hij was het die uiteindelijk de satan de kop vermorzelde, door te sterven aan het kruis. Zo rekende Hij af met de vijand van de mens.
Maria, een gewoon Joods meisje - de engel noemt haar begenadigde: m.a.w. ook zij moet het van genade hebben - mag de moeder worden van Jezus (Jezus/Jozua betekent ‘De Here redt’). De 400 jaar stilte is doorbroken. De naam van Zacharias spreekt ervan: De Here gedenkt zijn volk. De naam van Johannes spreekt ervan: God is genadig. De naam van Jezus spreekt ervan: de Redder gaat in de wereld komen! Die komst van Jezus in de wereld mogen we in de Adventstijd gedenken.
Maria, een gewoon Joods meisje - de engel noemt haar begenadigde: m.a.w. ook zij moet het van genade hebben - mag de moeder worden van Jezus (Jezus/Jozua betekent ‘De Here redt’). De 400 jaar stilte is doorbroken. De naam van Zacharias spreekt ervan: De Here gedenkt zijn volk. De naam van Johannes spreekt ervan: God is genadig. De naam van Jezus spreekt ervan: de Redder gaat in de wereld komen! Die komst van Jezus in de wereld mogen we in de Adventstijd gedenken.
---------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
Overdenking “november 2011”
Durf te dromen.
Wat bij de mensen onmogelijk is, is mogelijk bij God. Luc. 18:27
God vindt het heerlijk als wij durven te dromen. Sterker nog, als we dromen, lijken we op God. De Meester verheugt zich over nieuwe dingen. Hij vindt het heerlijk om oude dingen te vernieuwen. Hij schreef een boek over het mogelijk maken van het onmogelijke.
Wil je een voorbeeld? Lees dan het Boek.
Tachtig jarige herders dagen over het algemeen geen farao’s uit… maar zeg dat maar niet tegen Mozes.
Herders in de pupertijd binden over het algemeen niet de strijd aan met reuzen… maar zeg dat maar niet tegen David.
Herders in de nachtdienst horen meestal geen engelen zingen. Het gebeurt niet zo vaak dat ze God zien in een stal… maar zeg dat maar niet tegen de herders uit Betlehem.
En al helemaal niet tegen God. Hij verhoogt het aardse en maakt het hemels.
---------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
Overdenking “oktober 2011”
Belijden – is - doen
Nu er deze maand binnen onze gemeente weer mensen in het openbaar hun geloof willen belijden (we noemen dat ook wel: “Belijdenis doen”), schiet me de woordspeling weer te binnen (belijden is doen). Een woordspeling die zo treffend aangeeft waar het in het geloof om draait, om het DOEN dus.
Jaren geleden hoorde ik in een preek dat GELOVEN (ik meen me te herinneren in het Grieks) een aktief-werkwoord is, er moet een aktie uit volgen, niet af zitten wachten, maar in de benen komen. Dat geldt natuurlijk niet alleen voor de mensen die deze maand belijdenis doen. Nee, ik denk dat het juist ook een extra stimulans mag zijn voor de mensen die al (langer geleden) belijdenis deden.
Jaren geleden hoorde ik in een preek dat GELOVEN (ik meen me te herinneren in het Grieks) een aktief-werkwoord is, er moet een aktie uit volgen, niet af zitten wachten, maar in de benen komen. Dat geldt natuurlijk niet alleen voor de mensen die deze maand belijdenis doen. Nee, ik denk dat het juist ook een extra stimulans mag zijn voor de mensen die al (langer geleden) belijdenis deden.
Los van het weekend, telt de (werk-)week 120 uren. 40 uur werken, 40 uur slapen en ook nog 40 uur voor andere dingen. Stel dat we van die laatste 40 uren nou eens minimaal 10% (de tienden des Heren?) aan het DOEN voor de Heer zullen besteden (dat is dus buiten het weekend om), wat zou dat mooi zijn en de schouders ontlasten van de mensen die dag-in-dag-uit zich inspannen voor het werk van de Heer.
Slechts 4 uur per week bezig zijn met “belijden - is – doen”, een minimaal antwoord op alles wat de Heer voor ons heeft gedaan ???!!!
---------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
Overdenking “september 2011”
Goede voornemens
Ja, wie komt er nu aan het eind van de zomer met goede voornemens? Dat is toch iets voor het nieuwe jaar? Dat klopt ! Goede voornemens worden meestal aan het begin van het nieuwe jaar genomen maar waarom dan toch nu ineens?
Nee, het is geen aanmoediging om u nu alvast op het idee te brengen om over een maand of 4 met een serieus goed voornemen te komen. Het is ook geen herinnering aan al die goede voornemens die eerder dit jaar gedaan zijn maar waarvan al uiteindelijk niet veel over bleef. In dit geval is het een aanmoediging of aansporing. Want ook al is het nu geen 1 januari, toch is er sprake van een nieuw jaar. Het nieuwe seizoen gaat namelijk over enkele weken van start en dus is het de hoogste tijd om (nieuwe) keuzes te maken.
We leven nu eenmaal in een ontzettend “snelle” tijd waarin iedereen het razend druk heeft. In de overdenking van de laatste Kapelgids schreef dominee Weststrate nog over de stilte. Het was een uitnodiging om stil te durven worden en om in die stilte God te kunnen horen. De kans is groot dat we door een overvolle agenda en al onze drukte geen tijd meer vinden om stil te worden en God te kunnen ontmoeten. Wanneer we nu eens als goede voornemen voor het nieuwe seizoen de ontmoeting met God centraal mogen stellen, zou dat dan niet een geweldig mooi start kunnen zijn voor het nieuwe jaar (seizoen) dat voor ons ligt?
Hoe dan? Nou gewoon, door bijvoorbeeld wekelijks trouw de kerkdiensten te bezoeken, deel te nemen aan één of meerdere gespreksgroepen, aan te melden voor één van de vele openstaande vacatures of misschien wel het voornemen om voor het begin van een kerkdienst juist “stil” te zijn. Om in voorbereiding op de ontmoeting met Hem de stilte of het prachtige orgelspel goed te benutten en na de dienst de ontmoeting met elkaar te hebben.
Alvast een heel goed nieuw jaar (seizoen) toegewenst.
Ja, wie komt er nu aan het eind van de zomer met goede voornemens? Dat is toch iets voor het nieuwe jaar? Dat klopt ! Goede voornemens worden meestal aan het begin van het nieuwe jaar genomen maar waarom dan toch nu ineens?
Nee, het is geen aanmoediging om u nu alvast op het idee te brengen om over een maand of 4 met een serieus goed voornemen te komen. Het is ook geen herinnering aan al die goede voornemens die eerder dit jaar gedaan zijn maar waarvan al uiteindelijk niet veel over bleef. In dit geval is het een aanmoediging of aansporing. Want ook al is het nu geen 1 januari, toch is er sprake van een nieuw jaar. Het nieuwe seizoen gaat namelijk over enkele weken van start en dus is het de hoogste tijd om (nieuwe) keuzes te maken.
We leven nu eenmaal in een ontzettend “snelle” tijd waarin iedereen het razend druk heeft. In de overdenking van de laatste Kapelgids schreef dominee Weststrate nog over de stilte. Het was een uitnodiging om stil te durven worden en om in die stilte God te kunnen horen. De kans is groot dat we door een overvolle agenda en al onze drukte geen tijd meer vinden om stil te worden en God te kunnen ontmoeten. Wanneer we nu eens als goede voornemen voor het nieuwe seizoen de ontmoeting met God centraal mogen stellen, zou dat dan niet een geweldig mooi start kunnen zijn voor het nieuwe jaar (seizoen) dat voor ons ligt?
Hoe dan? Nou gewoon, door bijvoorbeeld wekelijks trouw de kerkdiensten te bezoeken, deel te nemen aan één of meerdere gespreksgroepen, aan te melden voor één van de vele openstaande vacatures of misschien wel het voornemen om voor het begin van een kerkdienst juist “stil” te zijn. Om in voorbereiding op de ontmoeting met Hem de stilte of het prachtige orgelspel goed te benutten en na de dienst de ontmoeting met elkaar te hebben.
Alvast een heel goed nieuw jaar (seizoen) toegewenst.
---------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
Overdenking “juli en augustus 2011”
DE STILTE
DE STILTE
De stilte moet je zoeken.
Bijna overal zijn er wel geluiden.
Daarom hebben ze in drukke gebieden ‘stiltecentra’ aangebracht.
Want stilte kan weldadig zijn.
Het is goed om zo nu en dan even stil te zijn.
Vakantietijd is ‘stille tijd’.
We breken uit ons werk, de school is gesloten.
We gaan even weg, iets anders doen.
Of we blijven thuis, maar toch is alles anders.
Al was het alleen al omdat er minder mensen op bezoek komen,
minder mensen in de kerk zitten.
In de bijbel worden we op diverse plekken ‘tot de stilte uitgenodigd’.
De psalmdichter zegt:
Mijn ziel is stil tot God mijn Heer,
van Hem verwacht ik altijd weer
mijn heil, op Hem toch kan ik bouwen.
Dat kan namelijk ook:
Stil worden – afstand nemen van de dagelijkse dingen – om dichter bij God te komen.
Wat kan zo’n stilte een mens goed doen!
Mogen we elkaar uitnodigen om ‘stil’ te durven worden.
Daar is lef voor nodig.
Want in de stilte horen we andere geluiden.
In de stilte horen we God.
---------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
Overdenking “juni 2011”
...en wanneer het gezaaid is , komt het op, en maakt grote takken zodat de vogels
in zijn schaduw kunnen nestelen.... , naar math 4 vers 32
Een zaadje...
Ik zeg het nogal eens bij het uitspreken van de zegen aan het einde van de dienst.
Deel er van uit...
Wat niet betekent dat je het met bakken kwijt kunt .
Soms lijkt het alsof er niemand op zit te wachten....
Wat je wel kunt doen is het als zaadjes laten vallen, uitstrooien.
Bijna onmerkbaar.
Zaai een woord van liefde, van begrip.
Een werknemer krijgt een compliment.
Een echtgenote ( zomaar ) een bos bloemen
Een taart wordt gebakken en naar de buren gebracht.
Het winkelmeisje bedankt voor de fijne bediening.
............................................................................. ?
............................................................................. ?
............................................................................. ?
(men neme een pen, en vul wat persoonlijke voornemens in)
Met dit zaaien is het net als met het zaaien van bonen .
Je weet niet hoe, waarom het werkt: je ziet het wel.
Onderschat de kracht van een zaadje niet......